Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΕΡΙ ΤΥΠΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΕΡΙ ΤΥΠΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017

ΒΡΕ ΘΑ ΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΒΛΗΤΟΥΣ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ...ΟΙ ΤΙΠΟΤΕ... ΚΟΥΝΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ...

ΜΕ ΤΑ ΚΡΕΜΥΔΑΚΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΤΙΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΤΣΙΠΡΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ
/

ΤΟ ΞΕΒΡΑΚΩΜΑ ΤΩΝ ..ΞΕΒΡΑΚΩΤΩΝ ΨΕΥΤΟΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ!
ΨΗΦΙΣΜΑ
Μαρούσι, 19 Ιανουαρίου 2017
Γενικής Συνέλευσης Εργαζομένων στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, το protothema.gr και το newmoney.gr
ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΕ ΕΣΗΕΑ, ΕΟΔ, ΔΟΔ ΚΑΙ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Εμείς οι εργαζόμενοι στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, το protothema.gr και το newmoney.gr, αφού συζητήσαμε, με τη συμμετοχή και αντιπροσωπείας της ΕΣΗΕΑ, για τις συστηματικές επιθέσεις που δέχεται η εφημερίδα μας και το site, από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της χώρας και τη συμπεριφορά που επιδεικνύουν, πάγια πλέον, κυβερνητικά στελέχη, και λαμβάνοντας υπόψη και τη συνολική τακτική που ακολουθεί η κυβέρνηση έναντι του Τύπου, καταλήξαμε στα εξής:

ΡΕ ΤΟ ΜΠΑΣΤΑΡΔΑΚΙ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ...ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ- ΕΧΕΙ ΠΛΑΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ

....ΚΑΛΑ ΘΑ ΓΕΛΟΥΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ 
ΚΩΜΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΕΪΚΟΥ...


Το «Πρώτο Θέμα» προσφεύγει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στις διεθνείς ενώσεις δημοσιογράφων

Media
protothema-psifisma-708
Παρουσία εκπροσώπων της ΕΣΗΕΑ πραγματοποιήθηκε γενική συνέλευση των εργαζομένων στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα και αποφασίστηκε η προσφυγή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στις διεθνείς ενώσεις δημοσιογράφων για τις επιθέσεις του πρωθυπουργού σε βάρος τους.

Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2016

ΒΡΕ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΤΕΛΑΚΙΑ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ...ΑΧΤΑΡΜΑΣ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ τι έγραψε ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ο κατσαπλιάς γιδοβοσκός Πολάκης 

στο facebook για την ΑΠΟΦΑΣΗ – ΧΑΣΤΟΥΚΙ από το ΣΤΕ στον αντισυνταγματικό ΝΟΜΟ ΠΑΠΠΑ για τα ΚΑΝΑΛΙΑ!

polakis
ΚΟΨΤΕ ΦΑΤΣΑ: "ΥΠΟΥΡΓΟΥ"-ΝΤΑΒΑΤΖΗ ΜΑΣ!-η ποιοτητα της ...φάτσας του τα λεει ολα!..ΒΡΕ ΚΑΤΙ ΣΟΥΡΓΕΛΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΑΧΑΙΝΟΥΝ!
polakis-fb
http://www.makeleio.gr/

Οι 25 συμβουλές ζωής από ένα παππού γεροβοσκό....

25-simvoules-zois-apo-ena-pappou-gerovosko
Η διαδρομή προς τον προορισμό δεν είναι ποτέ ευθεία. Για να φτάσουμε στο χειμαδιό περνάμε στροφές, κακοτράχαλα εδάφη, έχουμε απώλειες… Επιπλέον χρειάζεται να χεις προνοήσει, πάντα να έχεις μαζί σου και λίγο παστό κρέας.
Άσε πίσω το παρελθόν. Αν σου φάει ο λύκος την κατσίκα την έφαγε, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι αυτό. Απλά την επόμενη φορά φρόντισε να είσαι πιο προσεκτικός.
ΑΓΡΙΟ ΒΑΤΕΡΛΩ  ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ! -ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ ...ΤΣΙΠΡΑ!

                                                                                                             ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ - 27/10/16







GOOD NIGHT Mr TSIPRAS



H PRESS-BANK
H πρωτη δημοσιογραφική ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ δύναμη της χώρας!- Όλα τα άλλα είναι απομιμητικά μας!...,

Δευτέρα 4 Ιουλίου 2016

"ΤΟ ΧΩΝΙ"! Η ΞΕΦΤΙΛΑ ΜΙΑΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΠΟΥ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΚΙ ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΗ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΝΑ ΤΙΤΛΟΦΟΡΕΙΤΑΙ ΩΣ "ΑΝΤΙ-ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ"! ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΕ ΠΕΡΣΙ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΡΑ!

Ένα χρόνο πριν, τέτοια μέρα, παραμονή του δημοψηφίσματος, η εφημερίδα ΤΟ ΧΩΝΙ του Γιώργου Χριστοφορίδη έβγαινε στα περίπτερα και ζητούσε από τον ελληνικό λαό να ψηφίσει ΟΧΙ για να δώσει μια....

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2016

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΡΟΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ -ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΝΕΤ..ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΠΑΡΑΞΗΛΩΝΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΠΛΟΓΚΑΚΗΔΕΣ!

ΒΑΘΕΙΑ ΤΟΜΗ ΣΤΗ ΘΛΙΒΕΡΗ ΚΟΥΚΟYΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΝΕΤ! 

ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ:ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ( Η.Ν.Α)σε ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ!



ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ:
Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΣ- ANΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝ BLOGGER!- ΦΑΝΤΟΜΑΣ!

ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΒΗΜΑ  ( όπως είναι το διαδίκτυο) Η ΑΝΩΝΥΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΤΥΧΙΑ, ΔΕΙΛΙΑ ΚΑΙ “ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ” ΑΛΗΤΕΙΑ.--ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΝΩΡΙΜΟΙ ΕΚ ΤΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ BLOGGERS ΠΑΡΑΣΠΟΝΔΟΥΝ ΒΛΑΚΩΔΩΣ...

Θέλεις μωρέ τραχανά να έχεις "ελεύθερη έκφραση"; Το διαδίκτυο είναι θαυμαστό πεδίο! ΄Η μήπως δα στο νοσηρό μυαλό σου  θαρρείς πως εσύ θα γράφεις με κουκούλα κι εγώ επώνυμα; Καλά οι γονείς σου δεν σου το δίδαξαν: Οι δημόσιοι άνδρες δεν κρύβονται.. δεν κυκλοφορούν με κουκούλα. ΑΝΤΙΜΑΧΟΝΤΑΙ ΜΕ ΜΠΑΤΖΑΚΙΑ! 

ΙΔΟΥ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟ-ΑΝΩΝΥΜΟ BLOG...  
Ο χρόνιος αυτός εξυπνάκιας μισεί τους δημοσιογράφους ...αλλά με το ΚΛΟΠΥ ΠΑΣΤ ...ποιεί τον δημοσιογράφο ο ίδιος ΛΑΘΡΑ! Παλαβιάρης; Πολύ πιθανόν! ΄Ομως έχει στήσει , ωστόσο, μια αξιοπρεπή  όντως, ιστοσελίδα , αγωνιζόμενος ..έστω και με μάσκα υπέρ της αγαπημένης ΘΡΑΚΗΣ.. Ναι μεν ...αλλά δε! Οι δημόσιοι άνδρες παρά τοις προγόνοις μας ..δεν κρυβόντουσαν πίσω από μάσκες !Τελικά Μίστερ Τερζή και βράσε όρυζα...Υποτιμάς αυτόπου ίσως θα μπορούσες να είσαι.. αν  δεν φορούσες κουκούλα... .

Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2014

ΔΟΚΙΜΗ ΘΑΝΑΤΟΥ--ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ!


Πρώτα απ΄όλα ζητάμε συγνώμη από τους αναγνώστες μας για την μια εβδομάδα σιγής μας. Το σύστημα μας έπαθε black out! Tα κακάρωσε εν ολίγοις. Μίαν καλήν πρωϊαν διαπιστώσαμε ότι είχε νεκρωθεί...Από το 2004 που κυκλοφορούμε στο διαδίκτυο, καινοτόμοι κι από τους πρωτοπόρους στην ενημέρωση.. για πρώτη φορά το σύστημά μας τα τίναξε!

 ΟΧΙ δεν υπάρχει ξένος δάκτυλος ή άλλες σκοτεινές ..."δημοκρατικές" δυνάμεις που μας επετέθηκαν...αποσκοπούντες στην φίμωσή μας. Τίποτε από αυτά... Αν και ουκ ολίγοι μας καταγγέλουν στον κ.Σφακιανάκη .. (Αυτουνού του Φωστήρα της δίωξης του Ηλεκτρονικού Εγκλήματος...που κάνει καλή δουλειά μεν ...αλλά στέλνει για μαλακίες στο εισαγγελέα και δημοσιογράφους ... ΄Οχι γιατί τους θεωρεί εγκληματίες, αλλά λέει... "αει σιχτιρ πια ... ας αποφασίσει ο εισαγγελέας...Έτσι τους πάντες τους κάνει μπαλάκι, αν και του έχουμε σε ιστοσελίδα μήνυμα συγκεκριμένο: Να είναι προσεκτικός: Πως πούστηδες καλλιτέχνες, πειναλαίοι δικηγόροι και πολιτικοί της πλάκας.. ...είναι οι αλητάμπουρες  που σταθερά διώκουν τον Τύπο, τους συντάκτες!
Κι έτσι του καλού καιρού... ο Σφακιανάκης ...σφαγιάζει και τους δημοσιογράφους... Γιατί να τα φορτώνουμε εγώ;, μουρμουρίζει... Ας βγάλει τα κάστανα ..ο εισαγγελάς... "
Ο Εισαγγελέας είναι όμως μια άλλη φάμπρικα μαλακοειδής. Διαβάζει ο αρχίδης δικαστικός την εισήγηση.. και αποφαίνεται... Να πάει στο ακροατήριο ο επιλαμβανόμενος στα κιτάπια -έγγραφα του ...ΚΑΦΚΑ!


  Άλλωστε στις 17.10.14 " καθίσαμε " στο σκαμνί" ...με αυτεπάγγελτη δίωξη του Εισαγγελέα. -...μέσω Σφακιανάκικης μεθοδολογίας...όπως την επισημαίνουμε ανωτέρω...ο ΠΕΡΙΣΠΟΎΔΑΣΤΟΣ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΌΣ,... ό,τι δεν καταλαβαίνει... το στέλνει στον εισαγγελέα! 

Το στόρυ θα το αναπτύξουμε ίσως κι εντός της ημέρας , παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον... ως προς το κεφάλαιο ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ , που μόνον εμείς( απ΄όλο το τον ΓΚΡΙΖΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΥΠΟ) αναδεικνύουμε επί μίαν 20ετίαν τουλάχιστον.Και κυνηγάμε αγρίως τους διώκτες του Τύπου ... για ψύλλου πήδημα!..Κανένας άλλος πούστης που παριστάνει τον δημοσιογράφο,δεν μας συντρέχει... Καλά εχέσθη η φορβάς εν τοις αλλωνίοις!

Τη βλάβη μας, αλλά κι όλα τα έκτακτα περιστατικά εμείς τα αντιμετωπίζουμε ψύχραιμα και πάντα με φιλοσοφική διάθεση.
Πεθάναμε διαδικτυακά....(έστω για μια βδομάδα) όπως ακριβώς πεθαίνουν οι άνθρωποι και τα πάντα επί γης. Ως γνωστόν μια ιστοσελίδα είναι ζωή, μια μεγάλη περίπτωση ζωής...
Κρατήσαμε την ψυχραιμία μας κι είπαμε ας κάνουμε μια ανάπαυλα, μέχρις ότου αποκατασταθεί η βλάβη. Σιγήσαμε ώσπερ θανάτου.Εξαφανιστήκαμε. Κάποιοι φίλοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό, βομβάρδιζαν με e-mails, ακόμη και σε άλλες ιστοσελίδες που υποπτεύονταν ότι είχαμε σχέσεις! ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ!
Ρωτώντας "μα τι σας συνέβη";
Αλήθεια τι συμβαίνει σε κάποιον που πεθαίνει; Τίποτε! Περιέρχεται εις κατάσταση ανυπαρξίας!Απλά δεν υπάρχει!
Η περίπτωσή μας είναι μια ΔΟΚΙΜΗ ΘΑΝΑΤΟΥ... Έτσι για να κατανοήσετε πως είμαστε ΑΠΑΝΤΕΣ "πλάκα" ..ένας αέρας κοπανιστός, που θαρρούμε πως κάτιτις είμαστε, αλλά άμα τα κακαρώσουμε... είμαστε τίποτε! ΜΗΔΕΝ... Αφρόνως πλατσουρίζουμε στο σήμερα θαρρώντας πως κάτι κάνουμε... Το πιο δραματικό είναι ότι ΤΡΩΜΕ μεταξύ μας ...τις σάρκες μας, ενώ θα έπρεπε ΟΛΟΙ να είμαστε αγαπητικοί!
Πάντως το τεχνικό πρόβλημα αποκαταστάθηκε ..και συνεχίζουμε το ίδιο με καινούριες ιδέες κι ερεθίσματα προβληματισμού για όλους σας.
Όχι δεν αισθανόμαστε ότι... αναστηθήκαμε. Μια εβδομάδα διακοπούλες κάναμε, που όμως μεριμνήσαμε να μελετήσουμε -ερευνήσουμε άλλες διαστάσεις της επικαιρότητας...όλο αυτό το καιρό της ...αθέλητης απουσίας μας.
Σας ευχαριστούμε, ούτως ή άλλως... Η πλάκα είναι δε ότι η αναγνωσιμότητά μας δεν έπεσε παρά ελάχιστες μονάδες- ΔΕΙΓΜΑ ότι ακόμη είμαστε ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΔΙΚΗ ΘΑΝΗ ΜΑΣ!!  

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2013



ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ 30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ Η ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΤΣΑΡΜΠΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ "ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΉ"
Οριστικά και αμετάκλητα για τις 30 Ιανουαρίου 2014 αναβλήθηκε η εκδίκαση της αγωγής της πρώην εφέτου Ευγενίας Τσαρμποπούλου σε βάρος του εκδότη του "Ανεξάρτητου Παρατηρητή" Μάκη Βραχιολίδη. Ο συνήγορος υπέρασπισης του εκδότη την ίδια ώρα και μερα εκδίκαζε σοβαρή υπόθεση πελάτη του στο Συμβούλιο Επικρατείας και γι' αυτό τον λόγο ζήτησε αναβολή. Ο συνήγορος της ενάγουσας συνήνεσε για συναδελφικούς λόγους στην αναβολή αλλά ζήτησε να δοθεί η πιο κοντινή ημερομηνία για την τελική εκδίκαση της υπόθεσης. Η δίκη προσδιορίστηκε για τις 30 Ιανουαρίου (των τριων Ιεραρχών) οποτε και θα εκδικαστεί οπωσδήποτε.

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011

ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ


 


01/02/2009   «Δημοσιογραφία είναι η επαγγελματική έκφραση της ελευθερίας του λόγου…» 


ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΨΗΣΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΟΥ ΕΝΑΡΜΟΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΕΝ ΠΡΑΞΕΙ! 


H Τράπεζα Τύπου διατυπώνει έναν καταλυτικό λόγο για την "εφαρμογή στην πράξη της δημοσιογραφίας... Και ξάφνου ανακαλύψαμε τον έμπειρο Παντελή Καψή να διατυπώνει ανάλογες ..."θεωρίες" .. Χαιρόμαστε για την "ταυτοποίηση"!Η συνέντευξή που έδωσε στην  Κατερίνα Βουτσινά ( αλήθεια ποιανού Βουτσινά είσαι; από μεριά ... ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ.. του Γιάννη; , ποιανού;)είναι εξαιρετικά διδακτική επί πολλών δημοσιογραφικών...  "Η εφημερίδα έχει μια σχέση με τον αναγνώστη της, μια σχέση επικοινωνίας και πάνω σε αυτό το στοιχείο μπορείς να «χτίσεις» πάρα πολλά πράγματα."." "Υπάρχουν και ερασιτέχνες δημοσιογράφοι, οι οποίοι δεν είναι λιγότερο δημοσιογράφοι από τους υπόλοιπους." Ο Παντελής Καψής γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια δημοσιογραφική οικογένεια. Δημοσιογράφος 3ης γενιάς ο ίδιος, ποτέ δεν εγκατέλειψε τον χώρο εδώ και 28 χρόνια. Βαθιά πολιτικοποιημένος, αρθρογραφούσε ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια και γοητευόταν από το να παρακολουθεί τις εξελίξεις βρισκόμενος ήδη στο επίκεντρό τους. Υπέρμαχος της πολυφωνίας, της υπευθυνότητας στην δημοσιογραφία και φυσικά των καινοτομιών, που θα βοηθήσουν τον Τύπο να επιβιώσει σε ένα κόσμο εικόνων και πολυμέσων είναι σήμερα εκδότης της πρώτης σε κυκλοφορία καθημερινής εφημερίδας, των «Νέων».  Το @ τον συνάντησε στο γραφείο του και συζήτησε μαζί του για τα «Νέα», την λογοκρισία στο πολιτικό ρεπορτάζ, τους φοιτητές δημοσιογραφίας και την στρατηγική επιλογής ή χρωματισμού ενός πρωτοσέλιδου τίτλου.
 Προέρχεστε από μια οικογένεια δημοσιογράφων και είστε ο ίδιος δημοσιογράφος 3ης γενιάς. Πως ασχοληθήκατε με την δημοσιογραφία; Ήταν κάτι το οποίο σπουδάσατε;
 Όχι, έχω σπουδάσει Οικονομικά και όταν ήρθα για πρώτη φορά στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη ήταν για ασχοληθώ με τα Οικονομικά. Παράλληλα, ήμουν στην συντακτική ομάδα ενός φοιτητικού, νεολαιίστικου περιοδικού. Ουσιαστικά, παρότι στις εφημερίδες αισθανόμουν λίγο σαν το σπίτι μου γιατί από πιτσιρίκι πήγαινα και έβλεπα τον πατέρα μου, ήξερα τι είναι πιεστήριο – όλα αυτά ήταν σαν χώροι μυθικοί – στη δημοσιογραφία μπήκα μέσα από ένα περιοδικό, τον «Θούριο». Ανήκε σε μια αντιδικτατορική οργάνωση, την οργάνωση του Ρήγα Φεραίου. Εκεί γνώρισα από πιο κοντά τη δουλειά σε έντυπα, σιγά – σιγά πέρασα στην εφημερίδα και ακολούθησαν 28 χρόνια από τότε…


Μερικές φορές τα επαγγέλματα δεν τα επιλέγουμε, μας επιλέγουν. Ήταν κάτι που μου άρεσε να κάνω, να γράφω. Για έναν νέο, η δημοσιογραφία είναι μια πολύ ωραία πρόκληση. Ιδίως για έναν νέο σαν και εμένα, που ήμουν τότε πολιτικοποιημένος και νόμιζα πως μέσα από την δημοσιογραφία θα άλλαζα – λίγο – τον κόσμο. Η δημοσιογραφία - και σήμερα υποθέτω – σε έναν νέο που παρακολουθεί τις εξελίξεις, δίνει τη δυνατότητα να είναι στο επίκεντρο των γεγονότων ή ενδεχομένως να τις επηρεάσει. Αλλά ακόμα και να τις παρακολουθεί είναι γοητευτικό. Αυτή είναι η περιπέτεια της ενημέρωσης, που ασκεί γοητεία σε όλους. Τότε δεν υπήρχε η λογική, που ίσως υπάρχει σήμερα, της καριέρας, των χρημάτων και αυτού που ονομάζουμε «σταρ – δημοσιογράφοι». Αυτό δεν υπήρχε. Δεν ήταν «σταρ» οι δημοσιογράφοι. Οι εφημερίδες ήταν το βασικό Μέσο. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Μπορεί να είναι και το «σταριλίκι», που προσελκύει, αλλά η ουσία παραμένει η ίδια: Η δυνατότητα του να παρακολουθείς από κοντά τις εξελίξεις, το οποίο και είναι γοητευτικό.
Τι υπηρετεί τελικά η δημοσιογραφία; Είναι μήπως κάτι περισσότερο από ενημέρωση της κοινής γνώμης;

Πιστεύω ότι η δημοσιογραφία είναι ένα επάγγελμα και το λέω αυτό όσο πιο αυστηρά γίνεται. Γι’ αυτό και τη θεωρώ πάρα πολύ σημαντική. Δηλαδή, ο  δημοσιογράφος υπηρετεί την ενημέρωση και αυτό γίνεται με μια αυστηρή διαδικασία: τι θεωρεί είδηση, πως επιλέγει την είδηση, πως μεταφέρει την είδηση. Νομίζω πως όσο καλύτερα κάνουμε την δουλειά μας, τόσο θα βοηθήσουμε να εξυγιανθεί και αυτό που λέγεται χώρος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Είναι ένα πολύ σημαντικό και αυστηρά προσδιορισμένο επάγγελμα. Σήμερα, πάρα πολλοί συνάδελφοι το αντιμετωπίζουν σαν κάτι άλλο και όχι σαν επάγγελμα. Αυτό είναι κάτι που με ενοχλεί. Συνεπώς, η εικόνα που είχατε σαν νέος δημοσιογράφος για τον χώρο έχει αλλάξει προς το χειρότερο.
 Όχι προς το χειρότερο. Καθόλου. Ίσως η αρχική εικόνα να ήταν κάπως πιο ρομαντική. Όμως, όσο περνάει ο καιρός τόσο λιγότερο εμπιστεύομαι τους δημοσιογράφους, οι οποίοι πιστεύουν ότι κάνουν πολιτική μέσα από την δημοσιογραφία και τόσο περισσότερο εμπιστεύομαι τους δημοσιογράφους, οι οποίοι θεωρούν ότι κάνουν ένα επάγγελμα και ανταποκρίνονται στις επαγγελματικές απαιτήσεις της δημοσιογραφίας. Αυτοί που κάνουν πολιτική κάνουν κακή δημοσιογραφία. Νομίζουν ότι θα εξυγιάνουν τον κόσμό, αλλά δεν υπηρετούν την ενημέρωση. Εξ’ ου και οι χειρότερες εφημερίδες είναι τα κομματικά όργανα. Παρόλα αυτά, οι καλές, μεγάλες εφημερίδες σήμερα έχουν ένα ελάχιστο επίπεδο επαγγελματισμού, το οποίο τις κάνει σωστά όργανα ενημέρωσης.

Υπήρξατε πολιτικός ρεπόρτερ. Ποια πιστεύετε ότι είναι σήμερα η θέση του πολιτικού ρεπόρτερ στην ιεραρχία των δημοσιογράφων;
 Παραδοσιακά το πολιτικό ρεπορτάζ είναι το κορυφαίο ρεπορτάζ σε μια εφημερίδα και για τις πολιτικές εφημερίδες εξακολουθεί να είναι στην κορυφή. Όμως, σιγά – σιγά οι εφημερίδες «σπάνε τα στεγανά». Ένας καλός δημοσιογράφος μπορεί πια να προκύψει από όλα τα ρεπορτάζ, να κάνει εξίσου αισθητή την παρουσία του και μάλιστα πιο εύκολα απ’ ότι στο παρελθόν.
 Πόσο πιστεύετε ότι η κρίση αξιοπιστίας που περνά το πολιτικό σύστημα μπορεί να επηρεάσει το πολιτικό ρεπορτάζ;
Στο μέτρο που οι δημοσιογράφοι είναι μέρος του συστήματος – επειδή οι πληροφορίες που παίρνεις προέρχονται από πολιτικούς -  τους αγγίζει και αυτούς η κρίση και υπάρχει μια αμφισβήτηση της αξιοπιστίας και των Μέσων Ενημέρωσης. Σήμερα, βέβαια, ο κόσμος σήμερα δε συμμετέχει και τόσο στα κοινά, τείνει να αμφισβητεί συνολικά τους θεσμούς, άρα να αμφισβητεί και εμάς. Όμως μερικές φορές όλη αυτή η συζήτηση γίνεται πάρα πολύ υποκριτικά και εμφανίζονται σε ρόλο κατηγόρου άνθρωποι, οι οποίοι δεν θα έπρεπε να είναι. Για να χρησιμοποιήσω ένα ακραίο παράδειγμα, είδαμε στην Ιταλία πως χρησιμοποιήθηκε η κρίση της πολιτικής για να αποδομηθεί το πολιτικό σύστημα. Νομίζω ότι πολλοί υπερτονίζουν την έννοια αυτής της κρίσης με στόχους πολύ πιο πεζούς.

Τα «Νέα» εντάσσονται σε μια συγκεκριμένη πολιτική παράταξη. Οι πολιτικοί σας συντάκτες λογοκρίνονται, αυτολοκρίνονται ή δεν λογοκρίνονται καθόλου;
Το αν αυτολογοκρίνονται οι συντάκτες δεν μπορώ να το ξέρω. Σίγουρα δεν λογοκρίνονται. Επειδή, είναι σαφές ότι τα «Νέα» είναι μια εφημερίδα η οποία εγγράφεται στον χώρο της προοδευτικής παράταξης και είναι φιλική προς το ΠΑΣΟΚ  -  και αυτό δεν το κρύβουμε, το λέμε – είναι ωραίο στοιχείο να δοκιμάσει κανείς την έννοια του επαγγελματισμού. Ποια είναι η έννοια του επαγγελματισμού; Ότι εάν συμβεί κάτι στο ΠΑΣΟΚ, όσο αρνητικό και αν είναι, η εφημερίδα θα το καλύψει πλήρως ανεξαρτήτως από το αν η θέση της στην ερμηνεία αυτού του πράγματος είναι λιγότερο ή περισσότερο φιλική προς το ΠΑΣΟΚ. Όταν για παράδειγμα είχαμε την υπόθεση Πάχτα η εφημερίδα μας ήταν πολύ επικριτική προς την Κυβέρνηση Σημίτη. Αυτό δεν σήμαινε ότι έπρεπε να φύγει η Κυβέρνηση. Κάναμε όμως μια πολύ έντονη κριτική στους χειρισμούς της. Και σε τέτοιες περιπτώσεις νομίζω ότι δοκιμάζεται ο επαγγελματισμός μας σαν δημοσιογράφων, αλλά και η ενημερωτική επάρκεια μιας εφημερίδας. Σήμερα τα «Νέα», παρότι υπήρξαν για περισσότερα από 20 χρόνια υποστηρικτικά προς το ΠΑΣΟΚ, παραμένουν η πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα ακριβώς γιατί εκπληρώνουν κάποιους όρους δημοσιογραφικής επάρκειας, τους οποίους νομίζω πως εκπληρώνουν και καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη εφημερίδα.

Θα μπορούσαν τα «Νέα» να φιλοξενήσουν απόψεις ενός εκπροσώπου της Άκρας Δεξιάς;
Να φιλοξενήσουν απόψεις, όχι. Να καλύψουν ειδησεογραφικά όμως ένα θέμα, ναι. Υπάρχει ένα όριο στις γνώμες που φιλοξενούμε. Δηλαδή θα έπρεπε να μας αποδείξει κανείς με πολύ σοβαρά επιχειρήματα γιατί να δώσουμε τις στήλες μας σε κάποιον, που εκπροσωπεί ρατσιστικές απόψεις ή σε κάποιον άλλον, που είναι φανατισμένος με κάτι. Από την άλλη, οι στήλες που φιλοξενούμε ασφαλώς έχουν ένα εύρος πολύ μεγαλύτερο από το πολιτικό υπόβαθρό με το οποίο στην συνείδηση του κόσμού είναι ταγμένη η εφημερίδα.

 Πώς και κατά πόσο μπορεί ένας τίτλος στο πρωτοσέλιδο ενός φύλλου να επιτρέψει την πολιτική ή άλλη «απόχρωση»;
Υπάρχουν δύο απαντήσεις σε αυτό. Πρώτον, η εφημερίδα δεν είναι μόνο τίτλος. Περιέχει χιλιάδες άλλα πράγματα. Άρα όταν μιλάμε για «αποχρώσεις», μιλάμε για το σύνολο της εφημερίδας. Δεύτερον, ακόμα και ο τίτλος μπορεί ανάλογα με το πώς τον επιλέγεις είτε να είναι απόλυτα καταδικαστικός και σε έντονους τόνους (π.χ. «Καταδικάζουν τους Έλληνες να κολλήσουν γρίπη») ή χιουμοριστικός, καυστικός και ελαφρύς. Στο ίδιο θέμα θα μπορούσες να πεις: «Ζαλισμένο κοτόπουλο η Κυβέρνηση». Συμπεριλαμβάνεις έτσι τη διάσταση του χιούμορ, κάνεις το θέμα λιγότερο ανησυχητικό και κοροϊδεύεις ταυτόχρονα τη Κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί αλλά δεν τα καταφέρνει. Ο τίτλος, σου αφήνει πολλά περιθώρια να «παίξεις» και να φωτίσεις διαφορετικές πλευρές του ίδιου θέματος.



Με ποια κριτήρια επιλέγετε το θέμα, το οποίο θα εμφανιστεί σαν τίτλος, σαν «πρώτο θέμα» στο καθημερινό σας φύλλο; Ακολουθείτε κάποια ιεράρχηση των ειδήσεων;



Κάθε εφημερίδα έχει μια στρατηγική, η οποία είναι συνάρτηση τόσο του αναγνώστη που έχει όσο και του αναγνώστη που θέλει. Αυτή η στρατηγική είναι ένα συμβόλαιο. Νομίζω ότι ξέρω τους αναγνώστες των «Νέων». Ενδιαφέρονται για την πολιτική, έχουν κατά 80% πάρει στεγαστικό δάνειο, κάποια στιγμή θα θελήσουν να αλλάξουν το αυτοκίνητό τους και ασχολούνται με τους υπολογιστές. Όλα αυτά προσδιορίζουν ένα εύρος στάσεων ζωής, ενδιαφερόντων και προτιμήσεων. Η εφημερίδα προσπαθεί σε αυτή τη λογική να καλύψει στον αναγνώστη της τα ενδιαφέροντα, τις προτιμήσεις, τις απόψεις. Έχει σημασία πάντως και σαν αναγνώστης να καταλάβει κανείς τι σημαίνει στρατηγική μιας εφημερίδας, γιατί έτσι μπορεί να την παρακολουθήσει καλύτερα. Αλλιώς είναι όλα ακατανόητα.
Πού θα καταλήξει ο ανταγωνισμός των DVD και των δώρων κατά πόσο ανακόπτει την δημιουργική πορεία μιας εφημερίδας, την κριτική, το ρεπορτάζ;
Η εφημερίδα δεν είναι ένα μονοδιάστατο, αλλά ένα πολυδιάστατο προϊόν, το οποίο στο τέλος καταλήγει να τυλίγει μαρίδες. Μέσα σε ένα φύλλο έχουμε από τους κινηματογράφους μέχρι τα αθλητικά ή ακόμη και συνταγές μαγειρικής. Η εφημερίδα έχει μια σχέση με τον αναγνώστη της, μια σχέση επικοινωνίας και πάνω σε αυτό το στοιχείο μπορείς να «χτίσεις» πάρα πολλά πράγματα. Είναι κακό να προσφέρεις μια καλή εγκυκλοπαίδεια ή ένα καλό φιλμ; Γιατί δεν λέτε: «Γιατί η τηλεόραση βάζει μαζί με τις ειδήσεις και ταινίες;». Θεωρείται αυτονόητο. Άρα η εφημερίδα, που είναι και ένα μέσο που δίνει έναν αγώνα επιβίωσης επειδή ακριβώς ο κόσμος πολυδιασπάται και επιλέγει άλλα μέσα, αναζητεί να εμπλουτίσει την υπάρχουσα στρατηγική της με όσα περισσότερα όπλα διαθέτει. Ίσως έτσι δοθεί τελικά μια απάντηση και στην κρίση που μαστίζει τον Τύπο παγκοσμίως.Είναι πολύ εύκολο να αφήσουμε τις εφημερίδες να πεθάνουν. Εμείς όμως, οι άνθρωποι που αγαπάμε την εφημερίδα, θα δώσουμε τη μάχη που χρειάζεται για να μπορέσει να επιβιώσει.  Είναι λίγο αριστοκρατική η αντίληψη του «γιατί χρειαζόμαστε πρόσθετα;». Αν και οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι είχαν την αίσθηση του πόσο μαστίζεται σήμερα ο Τύπος, θα είχαν σίγουρα διαφορετική γνώμη.

Τέλος, πιστεύετε ότι οι πανεπιστημιακές σχολές δημοσιογραφίας καταρτίζουν απόλυτα όσους ευελπιστούν να γίνουν δημοσιογράφοι ή είναι σημαντικότερη η εμπειρία την οποία θα αποκτήσουν δουλεύοντας;Σίγουρα παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η εμπειρία. Αλλά ποια είναι η γνώση που πρέπει να αποκτήσει ένας δημοσιογράφος; Τι θα πει καταρτισμένος δημοσιογράφος; Δηλαδή ένας δημοσιογράφος ο οποίος κάνει οικονομικό ρεπορτάζ πότε είναι καταρτισμένος; Όταν έχει τελειώσει μια σχολή δημοσιογραφίας ή μια σχολή οικονομικών; Με αυτή την έννοια ο δημοσιογράφος δεν εκπαιδεύεται θεωρητικά, εκπαιδεύεται περισσότερο στην πράξη. Θα πήγαινα και ένα βήμα πιο πέρα αν έλεγα ότι δημοσιογραφία είναι η επαγγελματική έκφραση της ελευθερίας του λόγου. Δημοσιογράφος μπορεί να είναι και ένας εντελώς απαίδευτος άνθρωπος, ο οποίος όμως μπορεί να μεταφέρει έξυπνα και σωστά την εμπειρία του. Είμαι πολύ επιφυλακτικός λοιπόν στο να πω το τι κάνει και το τι δεν κάνει έναν δημοσιογράφο. Υπάρχουν και ερασιτέχνες δημοσιογράφοι, οι οποίοι δεν είναι λιγότερο δημοσιογράφοι από τους υπόλοιπους.  



 Η εφημερίδα δεν είναι ένα μονοδιάστατο, αλλά ένα πολυδιάστατο προϊόν, το οποίο στο τέλος καταλήγει να τυλίγει μαρίδες. Μέσα σε ένα φύλλο έχουμε από τους κινηματογράφους μέχρι τα αθλητικά ή ακόμη και συνταγές μαγειρικής. Η εφημερίδα έχει μια σχέση με τον αναγνώστη της, μια σχέση επικοινωνίας και πάνω σε αυτό το στοιχείο μπορείς να «χτίσεις» πάρα πολλά πράγματα. Είναι κακό να προσφέρεις μια καλή εγκυκλοπαίδεια ή ένα καλό φιλμ; Γιατί δεν λέτε: «Γιατί η τηλεόραση βάζει μαζί με τις ειδήσεις και ταινίες;». Θεωρείται αυτονόητο. Άρα η εφημερίδα, που είναι και ένα μέσο που δίνει έναν αγώνα επιβίωσης επειδή ακριβώς ο κόσμος πολυδιασπάται και επιλέγει άλλα μέσα, αναζητεί να εμπλουτίσει την υπάρχουσα στρατηγική της με όσα περισσότερα όπλα διαθέτει. Ίσως έτσι δοθεί τελικά μια απάντηση και στην κρίση που μαστίζει τον Τύπο παγκοσμίως.Είναι πολύ εύκολο να αφήσουμε τις εφημερίδες να πεθάνουν. Εμείς όμως, οι άνθρωποι που αγαπάμε την εφημερίδα, θα δώσουμε τη μάχη που χρειάζεται για να μπορέσει να επιβιώσει.  Είναι λίγο αριστοκρατική η αντίληψη του «γιατί χρειαζόμαστε πρόσθετα;». Αν και οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι είχαν την αίσθηση του πόσο μαστίζεται σήμερα ο Τύπος, θα είχαν σίγουρα διαφορετική γνώμη. Τέλος, πιστεύετε ότι οι πανεπιστημιακές σχολές δημοσιογραφίας καταρτίζουν απόλυτα όσους ευελπιστούν να γίνουν δημοσιογράφοι ή είναι σημαντικότερη η εμπειρία την οποία θα αποκτήσουν δουλεύοντας; Σίγουρα παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η εμπειρία. Αλλά ποια είναι η γνώση που πρέπει να αποκτήσει ένας δημοσιογράφος; Τι θα πει καταρτισμένος δημοσιογράφος; Δηλαδή ένας δημοσιογράφος ο οποίος κάνει οικονομικό ρεπορτάζ πότε είναι καταρτισμένος; Όταν έχει τελειώσει μια σχολή δημοσιογραφίας ή μια σχολή οικονομικών; Με αυτή την έννοια ο δημοσιογράφος δεν εκπαιδεύεται θεωρητικά, εκπαιδεύεται περισσότερο στην πράξη. Θα πήγαινα και ένα βήμα πιο πέρα αν έλεγα ότι δημοσιογραφία είναι η επαγγελματική έκφραση της ελευθερίας του λόγου. Δημοσιογράφος μπορεί να είναι και ένας εντελώς απαίδευτος άνθρωπος, ο οποίος όμως μπορεί να μεταφέρει έξυπνα και σωστά την εμπειρία του. Είμαι πολύ επιφυλακτικός λοιπόν στο να πω το τι κάνει και το τι δεν κάνει έναν δημοσιογράφο. Υπάρχουν και ερασιτέχνες δημοσιογράφοι, οι οποίοι δεν είναι λιγότερο δημοσιογράφοι από τους υπόλοιπους. 


Συντάκτης: Κατερίνα Βουτσινά



Είμαστε Τύπος και ...υπογραμμός... Αγαπάμε τους Pressmen αλλά δεν θα τους χαριζόμαστε, αν αυτοί οι ίδιοι δεν σεμνύνονται  τις επαγγελματικές τους  ιερές επιλογές  τους! Ναι στην επιλογή, μα όχι και στην παραλλαγή... τους!

 Στην ενότητα pressmen τους ανθρώπους του Τύπου..Θα πληροφορείστε τα πάντα για οικεία και ανoίκεια προσώπατα του Τύπου, που καλώς ή κακώς είναι οι πρωταγωνιστές της ζωής εδώ και 200 χρόνια!... Αλήθεια ξέρετε  ότι εκτός του Ομήρου, ότι οι 12 Απόστολοι ήσαν ...δημοσιογράφοι; Με ...Αρχισυντάκτη-ρεπόρτερ  τον Απόστολο Παύλο;

 Η press-bank.gr όπως ο καθένας το μυρίζεται από τη συγκεκριμένη γραφή...την και ζυγιασμένη, ένα επιδιώκει να αφυπνίσει τη φιλοτιμία(αναμφι- σβήτητη) του δημοσιογράφου. Είτε δοτού-διορισμένου- είτε  με την αξιοσύνη του. Οι άνθρωποι του Τύπου ήσαν πάντα, η σημαία και η ελπίδα των λαών. Κάποιοι από μας το ξεχνάμε

ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΤΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ


18/05/2011  

ΟΙ ΠΑΠΙΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

Του Κώστα Βαξεβάνη

Υπάρχει μια δημοσιογραφία που δεν είναι ούτε μάχιμη,ούτε κατευθυνόμενη. Δεν μπορείς να την κατηγορήσεις πως τα παίρνει, αλλά ούτε πως ματώνει για όσα πρέπει να ματώνει η δημοσιογραφία. Είναι κάτι σαν τις ομιλίες του κυρίου Βενιζέλου. Σαγηνευτικές, με ροή, σε στρέφουν στον θαυμασμό, αλλά σχεδόν ποτέ δεν καταλαβαίνεις γιατί έγιναν και τι ήθελαν να πουν. Είναι ένα είδος εξωτικής δημοσιογραφίας Σε αυτή την δημοσιογραφία, η Ελλάδα δεν πονάει,δεν έχει παραδοθεί στη διαφθορά, δεν είναι θύμα χρόνιων πολιτικών και ανέντιμων πολιτικών, αλλά παραπέει ανάμεσα σε αόριστες ευθύνες λόγω έλλειψης κυρίως ενός πολιτικού σαβουάρ βιβρ που αν υπήρχε θα ήταν θαυματουργό. Σε αυτή τη δημοσιογραφία η κοινωνία και οι ανάγκες της, αντικαθίσταται από μια κοινωνική ευαισθησία που δεν έχει και κυρίως δεν ζητά ευθύνες... ΣΥΝΕΧΕΙΑ> http://www.koutipandoras.gr/?p=6688