ΓΡΑΦΕΙ Η ... Παναγιώτα Βασιλοπούλου

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΤΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ ….

΄΄ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΙΣΩΠΟΥ ΞΈΡΟΥΜΕ ;'' 

ΠΩΣ ΗΤΑΝ Ο ΑΙΣΩΠΟΣ

Γράφει : Παναγιώτα Βασιλοπούλου : Δημοσιογράφος ΕΣΔ 

Ο Αίσωπος δεν ήταν παραμυθάς , αλλά μεγάλος μυθοποιός . Το νόημα , η ουσία , τα διδάγματα των μύθων του , που χρησιμοποιούσε , ζώα , φυτά , με ανθρώπινη μορφή , με πνευματικά και ψυχικά χαρακτηριστικά, δεν χάσανε στην διάρκεια των αιώνων στην αξία τους .

Λακωνικοί και λιτοί σε περιγραφές , είναι τα στοιχεία που ακόμα είναι επίκαιροι. Ακόμα και ο Σωκράτης , την ώρα που ξεψυχούσε , ψέλλιζε για μύθους του Αισώπου.

Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΙΣΩΠΟΥ :

Γεννημένος το 600π.Χ στο Αμόριο ,μια πόλη της Φρυγίας , προικισμένος με ένα πανέξυπνο μυαλό και ευφυΐα , μετέδιδε τη σοφία του , μέσα από τους μύθους .

Διαβάστε περισσότερα »

ΜΕ ΤΙΣ ΦΑΣΑΡΙΕΣ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΣΥΓΓΡΑΦΈΑ...

Ντορέτα Πέππα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ....

 · 

"Ζευ πολυτίμητε, Ζευ άφθιτε... δίδου δ' υγιείαν αμεμφή, ειρήνην τε Θεάν και πλούτου δόξαν άμεμπτον"! Ω Ζευ, καιρός να ξαναπάρεις στη λευκή, υπέροχη και ισχυρή ράχη σου την Ευρώπη και να την αποσπάσεις από τις "κακές παρέες" της Ανατολής, που την κρατάνε δέσμια στο φανατισμό, στον ανίερο πλουτισμό, στην ψυχική νόσο της αυτοκαταστροφής και στην παραλογία, μακριά από τα ελληνικά ιδεώδη και την εσωτερική γαλήνη - τη Θεά Ειρήνη. Γένοιτο!
Καλημέρα, καλή εβδομάδα, καλό μήνα σε όλους τους Έλληνες και τους φίλους των Ελλήνων!

Ντορέτα Πέππα

ΚΙ ΑΥΤΟ... · 

Tη Συντέλεια στις 29, εχθές, τη γλιτώσαμε (αναμενόμενο), αλλά από αυτόν τον Τσίπρα δε θα γλιτώσουμε εύκολα! Πολύ φοβάμαι ότι ζηλεύει τις μεθόδους Ερντογάν και ονειρεύεται πώς θα εφαρμόσει τα ανάλογα και εδώ. Σιωπήηηη!!!! Δεν πρέπει να μιλάμε για τον μαχαραγιά του Μαξίμου! Θα κουβαληθεί η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος...

Η ΧΙΟΣ ...ΞΑΝΑΣΦΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΘΙΟ ΤΣΙΠΡΑ & COMPANY- τους κόπανους συμορίτες που τον συντρέχουν!

Η ΧΙΟΣ ...ΞΑΝΑΣΦΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΘΙΟ ΤΣΙΠΡΑ & COMPANY- τους κόπανους συμορίτες που τον συντρέχουν!

Η ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΔΑ ΜΑΣ

  

Ντορέτα Πέππα τα λέει.. ΟΛΑ!

Το ποίημα «Το Ελληνόπουλο» γράφτηκε από τον Βίκτωρα Ουγκώ το 1828 και αναφέρεται στην καταστροφή της Χίου από τους Οθωμανούς Τούρκους στις 30 Μαρτίου του 1822. Κάποια αποσπάσματα εδώ, σε μετάφραση του μεγάλου μας ποιητή Κωστή Παλαμά, την ίδια ώρα που στη σημερινή Χίο το προδοτικό κράτος υποδέχεται τους Τουρκαλάδες «αξιωματούχους» και πάλι στο μαρτυρικό νησί! 

Διαβάστε περισσότερα »

Η ΧΙΟΣ ...ΞΑΝΑΣΦΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΘΙΟ ΤΣΙΠΡΑ & COMPANY- τους κόπανους συμμωρίτες που τον συντρέχουν!

Η ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ 

Ντορέτα Πέππα τα λέει.. ΟΛΑ!

 

Το ποίημα «Το Ελληνόπουλο» γράφτηκε από τον Βίκτωρα Ουγκώ το 1828 και αναφέρεται στην καταστροφή της Χίου από τους Οθωμανούς Τούρκους στις 30 Μαρτίου του 1822. Κάποια αποσπάσματα εδώ, σε μετάφραση του μεγάλου μας ποιητή Κωστή Παλαμά, την ίδια ώρα που στη σημερινή Χίο το προδοτικό κράτος υποδέχεται τους Τουρκαλάδες «αξιωματούχους» και πάλι στο μαρτυρικό νησί! Δείτε, στο τέλος του ποιήματος, τι ζήτησε τότε το Ελληνόπουλο που είχε σωθεί από τη σφαγή και κάντε τις συγκρίσεις σας,αναδύοντας τις εθνικές μνήμες. Κι ύστερα, χαμηλώστε τα μάτια ντροπιασμένα στο χώμα, εκεί που ακόμα κείτονται τα λείψανα των σφαγμένων… Των σφαγμένων, που καταριούνται πια τους ζωντανούς!

Ένα αισθαντικό-όπως πάντα- διήγημα του ΑΠ.ΒΡΑΧΙΟΛΙΔΗ...Σχεδόν αριστουργηματικό. Το περιβάλλον-σκηνικό είναι χριστουγεννιάτικο.. αλλά τα μηνύματα του παγκόσμια. . Ένα μικρό δωράκι από την ιστοσελίδα μας σε σας. Θα σας πάρει 15 λεπτά μόνο... αλλά θα σας αγγίξει !

Ένα αισθαντικό-όπως πάντα- διήγημα του ΑΠ.ΒΡΑΧΙΟΛΙΔΗ...Σχεδόν αριστουργηματικό. Το περιβάλλον-σκηνικό είναι χριστουγεννιάτικο.. αλλά τα μηνύματα του παγκόσμια. . Ένα μικρό δωράκι από την ιστοσελίδα μας σε σας. Θα σας πάρει 15 λεπτά μόνο... αλλά θα σας αγγίξει !

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΜΑΓΩΝ... 

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ 

Διήγημα του ΑΠ.ΒΡΑΧΙΟΛΙΔΗ 

Το τζάκι είχε κουρώσει για καλά και τα πύρινα κούτσουρα τσίριζαν ακατάπαυστα σε έναν μοιραίο καυγά για το ποιο θα κατασπαραχτεί πρώτο από τις τεράστιες φλόγες που τα έζωναν θανάσιμα. Η τύχη τους ήταν εκ προοιμίου γνωστή. Θα γινότανε στάχτη, αναπόφευκτα. Έξω, η αισθητά χαμηλή θερμοκρασία μύριζε χιονιά, αλλά είχαν περάσει πολλά χρόνια που είχε να φανεί χιόνι εκεί στους Αγίους, όπως οι ντόπιοι χάριν συντομίας αποκαλούσαν την πολίχνη, των Αγίων Αποστόλων, στον Κάλαμο, εκεί στη γραφική παραλία του Ευβοϊκού, κατάντικρυ-δυο οργιές απόσταση- απ’ το μεγάλο βουνό Δίρφυ που αυτό, δόξα τω Θεώ, ήταν πάντα ντυμένο στα λευκά του. Χιονοσκεπές, σχεδόν ίσαμε με τον Αύγουστο.

Οι τρεις ηλικιωμένοι κύριοι , καθισμένοι γύρω από μια στρογγυλή τάβλα, κοντά στο τζάκι, από τη μια απολάμβαναν τη ζεστασιά κι από την άλλη ρέμβαζαν από τη μεγάλη τζαμαρία τη μεγαλοπρέπεια της χιονισμένης Δίρφυος.
–Τι πράμα κι αυτό πάλι. Δυο βήματα από δω και δεν λέει να μας έρθει το χιόνι… έτσι βρε, για τα καλά Χριστούγεννα, παρατήρησε αδιάφορα ο ένας απ΄ αυτούς, πρώην καθηγητής Πανεπιστημίου, ο εκλαμπρότατος «προφέσορας» της φιλοσοφίας κ. Πάτροκλος Φανός.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ξεχάστε τον Καλλικράτη και θυμηθείτε τις πόλεις-κράτη της αρχαίας Ελλάδας...

ΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑ, ΣΧΕΔΟΝ ...ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ ΔΙΝΕΙ ΛΥΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ  ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΑΣΤΙΖΕΙ! ...Δεν ...διαβάζεται...απλώς ΡΟΥΦΙΕΤΑΙ!

ΤΟ ΨΑΡΟΧΩΡΙ ΜΑΣ

Έξοχο, συναρπαστικό, καταλυτικό αφήγημα του ΑΠ.ΒΡΑΧΙΟΛΙΔΗ

Στο μικρό μας ψαροχώρι τα είχαμε όλα.΄Ενα γραφικό, κουκλίστικο λιμανάκι,απολύτως προφυλαγμένο από τους θυμούς της θάλασσας, με λογιώ-λογιώ πλεούμενα, κυρίως αλιευτικά, τα οποία κάθε πρωί, γύρω στις οκτώ, ξεσήκωναν όλη την περιοχή με την ολόφρεσκη πραμάτειά τους, που έφερναν.-Τι ψάρια, κι αυτά, πιά! Σπαρταριστά, ολοζώντανα στην κυριολεξία, χόρευαν τον επιθανάτιο ρόγχο μέσα στις ψαροκασέλες, κάνοντας απεγνωσμένους πήδους. Κέφαλοι, λαυράκια, αφρόψαρα, τσιπούρες, που και που φαγκριά και πολύ συχνά πεσκαρδίτσες για “σούπα-όνειρο”, αλλά που γινότανε, επίσης, νόστιμες και στο τηγανι, όπως διαλαλούσαν οι ψαρόμαγκες.

Είχαμε και Ναυτικό ΄Ομιλο με καμιά δεκαριά σκαφίδια, τα οποία τις Κυριακάδες βγαίνανε από τον κoλπίσκο του λιμανιού κι σηκώνανε πανιά με τιμονέρηδες δεξιοτέχνες θαλασσόλυκους, αμούστακα παιδάκια του Δημοτικού, τα οποία ήταν το καμάρι ολωνών μας, αφού σχεδόν κάθε χρόνο διακρίνονταν σε Πανελλαδικούς ναυτικούς αγώνες.